Grandeur, allure en subtiele verschillen

Zelfs voor een architect als Jos van Eldonk van Soeters van Eldonk Architecten uit Amsterdam was het ontwerpen van Houkepoort een soort cadeautje. Hoewel zijn bureau ook verantwoordelijk is voor het prestigieuze Java-eiland van Amsterdam, is Houkepoort volgens van Eldonk ‘een project met grandeur, allure en subtiele verschillen.’

“De drie-eenheid van wonen aan het water, de duurzame technieken en keuzevrijheid qua woning, dat is in Houkepoort wel heel uniek. Het is niet een kwestie van of/of, maar een kwestie van en/en. Even los van de ligging, want qua bereikbaarheid en sfeer is Sneek natuurlijk ook al erg aantrekkelijk”, zo verklaart Van Eldonk zijn enthousiasme.

Bij het eerste bezoek aan Sneek viel de architect ook een groot kwaliteitsverschil op met andere waterwoningen: “Vooraf was al duidelijk dat echt elke woning een eigen aanlegsteiger zou krijgen. Maar als je dan ter plekke gaat kijken, dan zie je pas goed hoe enorm aanwezig dat water is. De open verbinding naar de Houkesloot en al die Friese meren die je van daaruit kunt bereiken, dat moet je echt even op je laten inwerken”.

‘De bewoner krijgt niets opgedrongen’

Soeters en van Eldonk is onder meer verantwoordelijk voor het complete idee achter de Oeverwoningen en de Walwoningen. Beide woningtypen hebben een enorme onderlinge variatie, waardoor zelfs de tussenwoningen stuk voor stuk een heel eigen uitstraling krijgen, die toch bij elkaar passen. De Oeverwoningen zijn bijvoorbeeld extra breed gemaakt om meer vrijheid te bieden bij de indeling van de woning en de Walwoningen kunnen aan de buitenkant nog van allerlei extra opties worden voorzien.”

Jos van Eldonk: “De koper staat centraal en dat zie je. De nieuwe bewoner is echt de baas over zijn huis. Hoe vroeger die erbij is, hoe meer hij nog kan inbrengen qua kleur en materiaal. Elke woning is standaard al heel duurzaam, maar de bewoner bepaalt of hij het nog duurzamer wil maken”.

Een ander voorbeeld is het autoluwe gebied. “Het leek ons mooi als je geen autoblik in het zicht zou hebben, maar de bewoner wil zijn auto niet ergens aan de buitenkant achterlaten. Daarom parkeren ze nu ondergronds of op het binnenhof, uit het zicht. Nergens wordt de bewoner iets opgedrongen. Ik denk ook niet dat zoiets past bij het type bewoner dat hier naar toe komt. Vrijheid hoort bij het water en daar horen woningen met karakter bij. Dus ik ben zelf ook heel benieuwd wat de bewoners uiteindelijk maken van dit unieke stekje”.